Home > Reviews > Bone Act 2: The Great Cow Race



Bone Act 2: The Great Cow Race

Intro
Dit is alweer de tweede episode van de Bone serie. De neefjes Fone, Phoney en Smiley Bone raakten in het vorige hoofdstuk verdwaald in "The Valley", een mysterieus land met vele geheimen. De neefjes verloren elkaar uit het oog en we volgden grotendeels de wijze Fone Bone. Fone ontmoette een meisje genaamd Thorn en haar Gran'ma Ben en uiteindelijk vond hij ook z'n neef Phoney Bone terug. Samen gaan zij nu op weg naar het stadje Barrelhaven, waar Gran'ma Ben mee gaat doen aan de jaarlijkse koeienrace (vandaar de titel). Daarnaast zitten er ook nog vreemde wezens genaamd 'Rat Creatures' achter Phoney aan, om nog onverklaarbare redenen.

Verhaal
The Great Cow Race is het tweede hoofdstuk van Telltale's gamevertaling van Jeff Smith's bekroonde Bone stripserie. Gelijk aan het begin van het verhaal worden Fone en Phoney herenigd met hun 3e neefje, de maffe Smiley Bone. Phoney weet zich al snel in de problemen te werken en moet werken in de plaatselijke taverne om een schuld terug te betalen. Fone gaat gelijk de markt op waar hij indruk op Thorn probeert te maken. Phoney ontdekt dat er altijd weddenschappen worden uitgevoerd tijdens de race en dat brengt hem op een idee. Er is namelijk nog geen persoon die dat allemaal regelt dus benoemt Phoney zichzelf als de aangewezen man voor de taak. Natuurlijk is hij van plan de hele boel op te lichten om zijn eeuwige honger naar rijkdom te stillen. Smiley wordt in dit plan meegesleurd en mag een koeienkostuum gaan maken! Waar dit wilde plan heengaat verklap ik uiteraard niet.

Het spel is redelijk trouw aan de strip. Natuurlijk zijn er hier en daar wat dingetjes weggehaald en/of bijgevoegd voor het verhaal en zijn er enkele minigames bedacht. Zo nu en dan zie je beelden van mysterieuze figuren pratend met de Rat Creatures. Dit is allemaal nog vrij vaagjes maar als lezer van het stripverhaal kan ik wel vertellen dat het grote plot vanaf het volgende deel wel wat duidelijker wordt. Ik ben daarom ook benieuwd hoe Telltale de rest van het verhaal gaat neerzetten, het gaat namelijk wel vrij ingewikkeld worden en in de twee Bone games die er nu zijn werd het verhaal best wel heel snel verteld.

Gameplay
De gameplay is een van de beste dingen aan dit spel. Het vertrouwelijke point & click systeem waar zo'n beetje elke adventure speler weg van is speelt heerlijk. De camera volgt je personage automatisch als het gebied groot is dus daar hoef je ook geen moeite voor te doen, lekker handig allemaal. De mini-games zelf gaan ook allemaal met de muis en zijn minder irritant dan (ik ze vond) in deel 1. De inventory werkt ook hetzelfde als in de meeste adventures, één icoontje onderaan en als je daar op klikt verschijnen de items in beeld. Dus ik heb helemaal niks op de gameplay aan te merken.

Puzzels
De puzzels doen voornamelijk denken aan de puzzels van "Day of the Tentacle". Je bestuurt namelijk ook drie verschillende personages tegelijk (op enkele momenten na natuurlijk) waarmee je samen puzzels moet oplossen. Aangezien de Bone neefjes nu het hele spel samen zijn, is het veel meer samenwerken dan in deel 1. Meestal begeeft elk Bone neefje zich ergens anders van de andere twee, maar bepaalde acties hebben invloed op de omgeving waar een andere Bone staat en op die manier zijn puzzels dus op te lossen. De puzzels zijn iets moeilijker dan in deel 1, dus ze hebben zeker naar de klachten van de spelers geluisterd, maar het kan altijd nog moeilijker natuurlijk. Je kunt ook hints krijgen door rechtsonder in beeld op een vraagtekentje te klikken. Ik ben persoonlijk best een spoilerfreak en dus ook erg geneigd daarop te klikken, maar gelukkig is er ook een functie waarmee je die "verleiding" kunt uitzetten.

Graphics
De graphics zijn voor mij een persoonlijk dieptepunt in het spel. De meeste omgevingen zien er kaal en vlak uit. Ik snap ook nog steeds niet helemaal waarom ze niet voor een 2D spel zijn gegaan. Aangezien Jeff Smith toch meewerkt aan het spel zal het veel mooier zijn als hij zelf het grafische gedeelte verzorgde. Nu zeggen al die ontwikkelaars dat ze wel 3D games moeten maken omdat de spelers dat willen. Maar ik vind dat zelf grote onzin. Ze doen het 3D omdat iedereen alles 3D doet. Er zijn zat (adventure)fans die juist 2D adventures willen. Toen ik Ron Gilbert vorig jaar ontmoette samen met een berg andere fans kwamen we er allemaal achter dat de vraag naar 2D adventures onder de fans over de hele wereld ontzettend groot is. Wat mij betreft dus een gemiste kans dat deze serie ook 3D moest. Enfin, ik geef weer iets téveel mijn persoonlijke mening dus laten we verder gaan met de review.

De personages… Eigenlijk moet ik die in twee categorieën verdelen. De Bone neefjes en de rest. De Bone neefjes zien er allemaal lekker simpel uit, precies zoals het hoort volgens de strip. Hun emoties komen ook wel goed naar voren dus dat is allemaal wel in orde. De andere personages, de mensen, zien er ook wel goed uit… totdat je ze ziet praten. Dan besef je opeens dat ze allemaal beperkt zijn tot 2 (of sommige zelfs 1) emoties. Dat vind ik erg jammer.

Muziek
Al het audio in het spel zijn dan weer uitstekend. Alle voice-acting is goed gedaan, alhoewel ik me wel kan voorstellen dat Fone af en toe wat op de zenuwen kan werken omdat ie soms best zeurderig klinkt. Phoney en Smiley steken ver boven de rest uit qua stem en dialogen en het is vooral om die twee dat ik het hardst heb moeten lachen.
De muziek is net zoals in deel 1 heel fijn om naar te horen. Bepaalde thema's komen terug en dan bedoel ik vooral Smiley's banjo gejengel uit het eerste deel. Erg leuk om naar te luisteren.


Conclusie:
Verhaal: Het verhaal van de strip is op een goede manier omgezet naar spel. Het gaat allemaal redelijk snel, maar wel trouw aan de strip.
Gameplay: Een groot pluspunt van Bone 2. Uitstekend point and click systeem wat gewoon heel fijn en intuïtief werkt.
Puzzels: Bone 2 heeft wat moeilijkere puzzels dan deel 1 had. Dit keer was de samenwerking met de Bone neefjes een belangrijk onderdeel van de puzzels. Dit leverde leuke puzzels op.
Graphics: Een van de mindere punten van Bone 2. Het had kale omgevingen en weinig emoties bij het overgrote deel van de personages.
Muziek: Prettig ingesproken voice-overs en mooie muziek. Ook leuk om bekende deuntjes uit deel 1 af en toe langs te horen komen.
Eindconclusie: Vergeleken met de vorige Bone episode is deze ietsje beter. De achtergronden zijn nog steeds vrij saai en het verhaal wordt een beetje haastig verteld. Maar ondanks dat is de gameplay heel fijn en zijn de puzzels leuk. Er zit een stijgende lijn in, ik hoop alleen dat die stijgende lijn iets sneller omhoog gaat, niet dat deze spellenserie pas bij deel 8 echt goed worden. Ik kijk in ieder geval wel uit naar deel 3.
blog comments powered by Disqus