Home > Reviews > The Divine Comedy



The Divine Comedy

Intro
Nadat Chris Tolworthy in het begin van 2009, met Les Misérables het eerste boek in de "Enter the Story" reeks afleverde, is het nu de beurt aan The Divine Comedy. "Enter the Story" wordt uiteindelijk één grote interactieve wereld, waarin je in spelvorm kennis maakt met beroemde klassieke verhalen. Alle verhalen zijn uiteraard los te spelen. Maar het leuke is, dat ze ook allemaal aan elkaar gelinkt zijn, zodat je op elk gewenst moment van het ene boek in het andere boek kunt wandelen, om bijvoorbeeld de prachtige omgeving te bewonderen of om een stukje in dat verhaal te spelen. Het is het begin van een bibliotheek binnen handbereik op je pc.

De spellen zijn alleen via download te koop en bij aankoop van The Divine Comedy, krijg je Les Misérables en het volgende boek in de reeks gratis erbij. Net als voor Les Misérables, is ook voor The Divine Comedy op korte termijn een geheel Nederlandse versie beschikbaar.

Verhaal
The Divine Comedy, is een middeleeuws meesterwerk van de Italiaanse dichter Dante Alghieri. In het eerste deel, ook wel bekend als Dante's Inferno, staat Dante verdwaald in een bos en omringd door wilde dieren op het punt zelfmoord te plegen, als hij gered wordt door de verschijning van de Romeinse dichter Vergilius. Samen dalen ze af in de Hel. Hier wordt Dante geconfronteerd met de doodzondes die mensen begingen én de bijpassende straf hiervoor.

Als Dante en Vergilius de Hel overleefd hebben, komen ze bij de Louteringsberg, een plek van hoop. Hier krijgt Dante zeven merktekens op zijn voorhoofd. Hier klimmen ze moeizaam via terrassen omhoog en krijgt Dante de kans de merktekens stuk voor stuk weg te werken, tot hij bij de ingang van het Paradijs staat. Hij moet hiervoor leren wat het tegenovergestelde is van de zondes op zijn voorhoofd. Maar ook de Hemel is geen plek waar je zomaar binnen kunt stappen, zelfs niet als het je lukt voorbij Petrus te komen.

Ondanks dat je in The Divine Comedy de hel bezoekt, is het absoluut geen geweldadig spel waar je tegen monsters moet vechten. Dante's reis is niet één van geweld, maar van leren zien en begrijpen van de fouten die de menselijke ziel in het verderf kunnen storten. Het is Dante's taak om bij terugkeer op aarde de mensen erop te wijzen, hoe zij een verblijf in de Hel kunnen voorkomen. Chris Tolworthy laat het oorspronkelijke verhaal van de dichter Dante intact maar maakt het ook toegankelijk zonder het oorspronkelijke gedicht geweld aan te doen. Hij heeft ervoor gekozen om de hoogdravende taal van het oorspronkelijke verhaal te vervangen voor hedendaags taalgebruik. Dit maakt het het spel heel aangenaam om te lezen en niet moeilijk om te volgen.

Gameplay
Het hele spel is point en click, op dezelfde bijzondere manier als in Les Misérables. De hele bedoeling van het spel is, om Dante's gedachtes te manipuleren, zodat hij zelf een oplossing vindt voor de problemen die hij ontmoet. Dit kan zijn het activeren van Charon in zijn boot over de rivier die naar de onderwereld voert, het passeren van een grote slang of het linken van personen die dezelfde zondes begingen. Dit alles gebeurt met een simpel rechtsklikken op Dante en aansluitend rechtsklikken op de persoon of het voorwerp waarop je zijn aandacht wilt vestigen. Dante zal dan nadenken over wat hij weet in relatie tot dat voorwerp of die persoon en al dan niet een idee krijgen, dat hem verder helpt. Dubbelklik je op een persoon, dan krijg je achtergrondinformatie, zoals de naam en waar die persoon vandaan komt.

Elk voorwerp of persoon is voorzien van een naamplaatje als je er met je cursor overheen gaat, dus je hoeft niet te pixelhunten naar iets wat van belang kan zijn. Deze eenvoudige manier van interactief zijn, is heel prettig en went snel.

Doordat je de gedachtes van de personages kunt lezen, krijg je ruim voldoende hints om te weten wat je moet doen. Maar mocht je toch vast komen te zitten, dan is er altijd de F1 toets. Hiermee ga je rechtstreeks naar de hemel, waar aartsengel Michael je precies zegt wat je moet doen om je probleem op te lossen. En als je het spel een poosje aan de kant gelegd hebt, kun je later heel gemakkelijk de draad weer oppakken. In de spelmap vind je het bestandje "My Story", waarin je precies kunt nalezen wat je tot dan toe gedaan hebt. Zéér handig.

In vergelijking met Les Misérables is de overgang van het ene scherm naar het andere sterk verbeterd. Door op de spatietoets te duwen, krijg je meteen via grote pijlen te zien waar alle uitgangen zijn en waar ze naar toe leiden. Een hele prettige functie, ook omdat elk plaatje waar je in rondkijkt, breder is dan je scherm. Overigens is die functie ook als update aan Les Misérables toegevoegd.

Puzzels
Dit spel is net een interactief boek. Alles draait om het volgen van het verhaal. Er zijn geen voorwerpen om op te rapen en mee te slepen. Geen ingewikkelde sloten om te openen, geen valkuilen en geen onlogische puzzels.

Je maakt kennis met de Groten der Aarde, van koning Salomon tot keizer Karel de Grote. Je leert van de fouten die zij tijdens hun leven maakten en probeert een oplossing te vinden voor de problemen. Je ziet de overeenkomst tussen het oude Romeinse Rijk en het Florence uit de tijd van Dante en hoe oude fouten de moderne mens beïnvloeden.

Omdat gedachtes ver reiken, is het dus mogelijk dat de dingen waaraan je Dante laat denken, zich niet dezelfde ruimte bevinden als hijzelf. Je rechtsklikt dus op Dante, laat hem staan, reist naar de plek waar hij iets zag en rechtsklikt daar weer. Op deze wijze herinnert Dante zich iets, waardoor hij een oplossing kan vinden voor een acuut probleem en iets onderneemt. Zo kun je hem bijvoorbeeld aan een klok helpen herinneren die hij veel eerder in de verte zag. Hij beseft dan hoe laat het is en voelt zich moe. Pas als hij zijn ogen dicht heeft, kan hij geholpen worden om een steile berg te overwinnen. Het is dus de taak van de speler om te onthouden wat hij allemaal gezien heeft en hoe hij dit kan gebruiken om een persoon op het juiste tijdstip de juiste hint te geven. Je kunt echter ook eerst op andere personen klikken en daarna op Dante, waardoor je de denkbeelden van die anderen leest. Dat is te adviseren, want ze geven vaak hints.

Er zit een hele kleine minigame in het spel, waarin je met je cursor op bewegende mensen in een wervelwind moet klikken. Moeilijk is het echter niet echt, omdat de puzzel vanzelf makkelijker wordt, als het je niet meteen lukt. Verder bestaat het hele puzzelgedeelte uit het logisch bedenken van oplossingen en het verkrijgen van de toegang tot het volgende gedeelte van Hel of Hemel. The Divine Comedy is non-lineair. De problemen moeten in een logische volgorde opgelost worden. Je kunt niet eerst ronddwalen in de hemel en pas daarna de reus overhalen om je naar het laatste deel van de Hel te dragen.

Als je geen zin hebt om een dik boek met een middeleeuws gedicht te lezen, maar wel wilt weten hoe dat beroemde verhaal van Dante nou in elkaar zit, dan is het spelen van dit spel een prima methode. Via het oplossen van Dante's problemen krijg je het hele verhaal stukje bij beetje te horen.

Graphics
De beelden zijn prachtig, en degenen die les Misérables speelden, zullen de minimalistische stijl onmiddellijk herkennen. Geen kleurrijke cartoon of fotorealistische omgevingen waarin je vrij kunt rondlopen. Maar wel bijvoorbeeld bewerkte gravures van Gustave Doré, natuurfoto's van de mooiste bergen op aarde of de hond van Tolworthy's oma, weergegeven in een verstilde waterverftechniek met de hoofdpersonen in enkele sobere lijnen. Een techniek die schitterend tot zijn recht komt in het ijle van de hemelen. Maar ook een heel apart effect geeft aan de donkere schaduwen van de krochten in de Hel in combinatie met de schaduwen van de zondaars en de symbolische zonden.

De animaties zijn in vergelijking met les Misérables sterk verbeterd. De wervelwind met dolende zielen is heel mooi weergegeven. De karakters hebben ondanks de minimale vormen, toch duidelijk verschillende gezichtsuitdrukkingen en bewegen nu natuurlijker. Er is veel zorg besteed aan het aanpassen van de beelden aan de sfeer van de plek waar Dante verblijft. In de meeste schermen kun je overigens naar links of rechts schuiven, zodat je een breder "speelveld" hebt.

Klik voor een grotere versie

De teksten worden met een duidelijk lettertype in beeld gebracht en kunnen zelfs door de speler vergroot worden. Dit is vooral prettig voor mensen die het spel in een klein scherm spelen, of voor slechtzienden.

Muziek
Er zijn geen gesproken stemmen in dit spel. Het is immers een interactief boek. De klassieke muziek die het verhaal onderstreept is met zorg gekozen. Ook met je ogen dicht, hoor je onmiddellijk of je in de Hemel of Hel bent. Elke scene heeft zijn zo eigen bijpassende muziek, die zeer sfeerbepalend is. En of het nu de Morgenstimmung van Peer Gynt is, of het requiem van Verdi, of een soundtrack van Hamilton Cleverdon is, de muziek valt altijd precies op zijn plek in de omgeving waar je bent.


Conclusie:
Verhaal: Een 9 voor het uitstekende toegankelijk maken van Dante's meesterwerk Een middeleeuws gedicht aantrekkelijk en interessant maken voor de hedendaagse mens, zonder het verhaal geweld aan te doen, is niet eenvoudig, maar Tolworthy slaagt daar wonderwel in.
Gameplay: Een 9 voor de uitstekende navigatie.
Puzzels: Een 8 voor de originele manier waarop via denken en gedachtes combineren, puzzels en problemen opgelost worden.
Graphics: De minimalistische stijl waarin alles en iedereen, inclusief de hoofdpersonen, wordt weergegeven is apart en gedurfd voor een adventurespel. Het past echter volledig in de stijl van "Enter The Story", waarin het gaat om het verhaal en de beelden een aanvulling vormen. Een dik verdiende 8.
Muziek: Goed gekozen en gevarieerde muzikale omlijsting.
Eindconclusie: Tolworthy's doelstelling om ieder boek beter vorm te geven dan het vorige is geslaagd te noemen. The Divine Comedy is een interactief boek, waarin je via een apart puzzelsysteem kennis maakt met klassieke meesterwerken. Het past uitstekend in de "Enter The Story" wereld, waarin je uiteindelijk toegang krijgt tot de meest gevarieerde boekencollectie die je je kunt wensen. Een dikke acht.
blog comments powered by Disqus