Home > Reviews > Another Code: Two Memories



Another Code: Two Memories

Intro
Another Code is de eerste adventure die op de nieuwe handheld van Nintendo verschenen is. Het spel maakt gebruik van de mogelijkheden van de Nintendo DS. Omdat de Nintendo DS over een touchscreen beschikt, maakt het deze handheld uitermate geschikt voor spelletjes die je normaal op de PC met de muis bestuurt. Dat maakt de DS dus erg geschikt voor adventures. In Amerika is het spel uitgebracht onder een andere naam: Trace Memory.

Verhaal
Jij bent Ashley Mizuki Robins. Een 13-jarig meisje met een verschrikkelijk verleden. Ze is opgevoed door haar tante Jessica. Ze heeft haar hele leven geloofd dat haar ouders omgekomen zijn tijdens een ongeluk toen ze drie jaar oud was. Nu, 11 jaar later en op de dag voor haar verjaardag, ontvangt ze een pakket. In het pakket zit een klein apparaat (een DAS) en een kaartje. Op het kaartje staat:

Lieve Ashley,

Ik wacht op je, hier op Blood Edward Island. Ik wil je veertiende verjaardag met je vieren.

Je vader, Richard.

Haar vader leeft nog. Vol vragen over haar ouders en haar verleden vertrekt ze samen met haar tante naar Blood Edward Island, waar haar een groot avontuur te wachten staat om haar herinneringen en dat van anderen terug te krijgen.

Het verhaal is interessant. Je komt naar mate het spel vordert steeds meer te weten over je verleden maar ook over het verleden van een andere bewoner van het eiland. Uiteindelijk leidt het spel je naar een groot landhuis waar je veel te weten komt over de oud-bewoners uit boeken, brieven en andere voorwerpen die je tegenkomt. Ook heeft je vader overal kaartjes verspreid, de zogeheten DAS kaarten. Dit zijn kleine geheugenkaartjes die je in de DAS kan stoppen en die informatie bevatten. De karakters zijn goed uitgewerkt, maar toch is het moeilijk om sympathie voor de vader op te brengen en de slechterik te haten. Het einde vond ik niet goed uitgewerkt. Normaal krijg je aan het eind van ieder hoofdstuk een soort quiz voorgeschoteld. Dit is totaal onnodig omdat het resultaat altijd hetzelfde blijft, welk antwoord je ook kiest. De eindquiz slaat werkelijk alles. Er wordt een groot geheim uit de doeken gedaan, waar niemand wat vanaf schijnt te weten. Het wordt totaal uit de lucht gegrepen en je blijft een beetje met een onbevredigd gevoel achter als het spel afgelopen is. Ook zitten er wat "foutjes" in het verhaal. Zo kan er iemand gedachten lezen, maar vraagt regelmatig wat er is als je in gedachten verzonken bent.

De makers hebben wel hun best gedaan met het verhaal, ze hebben zelfs meerdere eindes erin verwerkt. Het is echter weinig bijzonders en het komt in principe neer op een goed en een iets minder goed einde. Welk einde je krijgt, wordt niet bepaald door de vragenronde op het einde (die indruk wekt het wel), maar door de aanwijzingen die je vindt. Dus als je één aanwijzing over het hoofd ziet, verspeel je het goede einde. Als je het spel heb uitgespeeld kan je het nog een keer doorlopen alleen nu met een ster achter je naam. Het verschil met de eerste keer is dat er andere informatie op een aantal DAS kaarten staan en dat er wat kleine dingen veranderen. Het is echter allemaal erg lineair en het is gewoon te kort. Op het einde van de tweede speelronde komt er nog wel een leuke verwijzing naar een eventueel tweede deel.

Gameplay
De Nintendo DS heeft bijzondere eigenschappen die geen enkele andere handheld heeft. Alle eigenschappen worden goed gebruikt in dit spel. Zo is er de microfoon. Deze wordt gebruikt om bepaalde puzzels op te lossen. Daarnaast zijn er twee schermen. Op het bovenste scherm zie je de mooie afbeeldingen van de omgevingen en vinden alle gesprekken plaats. Het onderste scherm is een touchscreen en daar gebeurt alle actie. Het spel kan je namelijk besturen met de gebruikelijke toetsen of met de stylus en het touch screen. Sommige dingen in het spel kan je alleen maar met de stylus doen en het werkt ontzettend prettig. Er is eigenlijk geen reden om voor de oude manier te kiezen. Je gebruikt dus alleen maar de touchscreen. In een 3D omgeving bestuur je Ashley door met de stylus op het touchscreen te houden in de richting van waar je naartoe wilt. Dit vereist wat gewenning omdat je dit natuurlijk normaal gesproken met de vierpuntdruktoets zou doen (wat nog steeds kan.) Gelukkig went het erg snel en speelt het ideaal.

Tijdens het lopen zie je standaard twee icoontjes in de rechterbovenhoek. Een roze knop met een vergrootglas en een afbeelding van een dichtgeklapte DS (een DAS in het spel.) Als je tijdens het lopen in de buurt van een hotspot komt licht de vergrootglasknop op. Als je daar dan op tikt met de stylus schuift de afbeelding van het bovenste scherm naar beneden en kan je op zoek gaan naar aanwijzingen. Als de knop met het vergrootglas opnieuw oplicht, heb je wellicht iets gevonden, wordt er een item opgepakt of wordt er een puzzel gestart. Je ziet ook dat de DAS knop weg is en er een foto knop en een tas knop verschenen is. Uiteraard maak je met de foto knop een foto van de afbeelding die je nu op het onderste scherm ziet. Deze foto's worden gebruikt om puzzels mee op te lossen. In het tasje zitten alle items die je in je bezit heb. Deze moet je gebruiken om bijvoorbeeld deuren te openen of puzzels op te lossen. Ook kan je tijdens gesprekken voorwerpen voorleggen aan de persoon met wie je praat. Maar er wordt nauwelijks wat mee gedaan. De gesprekken zelf verlopen ook erg eenvoudig. Een aantal knoppen met steekwoorden zijn te zien en als je erop tikt wordt er een vraag gesteld. Vragen die je nog moet stellen zijn licht gekleurd. Zo weet je dus altijd wat je nog wel en wat je nog niet gevraagd hebt.

Nu je DAS. Een erg handig apparaat waar je heel wat mee kan. Door op de knop te klikken opent de DAS en kan je een aantal dingen doen. Je kan het spel opslaan, de items die je ooit verzameld hebt bekijken in detail met wat meer informatie erover, je verzamelde DAS kaartjes lezen en met de foto's aan de slag gaan. Dit laatste speelt een belangrijk rol in het spel omdat je twee foto's over elkaar kan leggen en door de foto's te kantelen en te bewegen, kan je soms geheime informatie ontdekken. Deze informatie kan je vervolgens gebruiken om puzzels op te lossen.

Het enige negatieve deel ligt ook een beetje aan het lineaire verhaal. Je kan namelijk pas items oppakken als je eerst iets anders hebt gezien of gedaan. Dus verzandt het spel vaak in backtracking. Je moet dan weer teruglopen op zoek naar dat ene voorwerp dat je eerder niet mee kon nemen. Dit is best wel frustrerend omdat dit best vaak gebeurt. Maar de besturing werkt gewoon erg makkelijk en is snel aan te leren. Daarnaast maakt het spel ook nog eens erg goed gebruik van de functies van de DS.

Puzzels
Het spel bestaat voor een groot deel uit inventory puzzels. Dus je moet een hoop plaatsen onderzoeken om voorwerpen te krijgen waar mee je deuren kan openen of andere puzzels op kan lossen. Er zijn ook een aantal puzzels waarbij je gebruik maakt van de functies van de DS. Het touchscreen wordt bijvoorbeeld gebruikt om bijvoorbeeld borden en papiertjes in elkaar te zetten, sleutels te manipuleren of codes in te voeren. Je moet zelfs piano spelen. Een andere functie van de DS is de microfoon. Deze wordt gebruikt om bijvoorbeeld stof weg te blazen. Dan wordt er ook nog eens gebruikt gemaakt van de DS zelf. Op wat voor manier ga ik hier niet vertellen en het wordt jammer genoeg maar drie keer gebruikt, maar het is een zeer aparte manier om een puzzel op te lossen.

De DAS die Ashley in het spel gebruikt, heeft zelf ook mogelijkheden. Je kan er namelijk foto's mee maken. Deze foto's kunnen en moeten gebruikt worden om puzzels op te lossen. De foto's moet je manipuleren door ze te draaien, te verschuiven en over elkaar te leggen. Op deze manier komen er geheime boodschappen boven waarmee je verschillende puzzels op kan lossen.

Als laatste zijn er nog wat actie puzzels die alleen gebruik maken van het touchscreen. Zo moet je bijvoorbeeld voorwerpen naar een bepaald punt gooien door op het touch screen snel naar boven te vegen met de stylus. Deze "puzzels" zijn nogal onzinnig en het werkt niet echt goed. Bovendien is het nogal vreemd dat als je bijvoorbeeld een bal gooit en hij op de kast blijft liggen, hij ineens weer uit het niets verdwijnt en verschijnt. De andere actie puzzels werken gelukkig wel erg goed. Zo moet je bijvoorbeeld met de stylus sleutels omdraaien of dingen kapot slaan.

Nu het negatieve van de puzzels. Ze zijn nergens moeilijk. Het is allemaal leuk bedacht maar je komt nergens in de problemen. Het is gewoon te simpel. Verder is er nog aan het einde van ieder hoofdstuk een soort quiz waarbij je vragen beantwoordt over dingen die je te weten gekomen ben. Dit is echt het meest onzinnige onderdeel van de puzzels. Het maakt niet uit wat voor antwoord je op deze simpele vragen kiest, je krijgt oneindig veel herkansingen en het beïnvloedt helemaal niets. Vooral de eindscène van het spel is één grote quiz. Het ergste is nog dat je denkt dat je het verhaal kan beïnvloeden door andere antwoorden te geven, maar dit is niet het geval en je blijft terugkeren naar dezelfde vraag tot je het juiste antwoord kiest.

Graphics
In dit spel wordt gebruik gemaakt van 2D en 3D graphics. De DS heeft twee schermen en je loopt rond in 3D op het onderste scherm. Op het bovenste scherm zie je dan een mooie afbeelding van de omgeving. Deze verandert regelmatig, maar jammer genoeg niet al te veel. Het is echt erg leuk om in een 3D omgeving rond te lopen en dan op het bovenste scherm een gedeelte van de kamer en de omgeving te zien inclusief alle voorwerpen. De plaatjes zijn erg mooi en zeer gedetailleerd. Soms als je een bepaalde puzzel oplost of een deur opent, zie je dit ook in een 3D filmpje voorbij komen. In de close-up zie je echter wel duidelijk dat de 3D karakters erg hoekig zijn en uit weinig polygonen bestaan.

De karakters zijn mooi vormgegeven maar het is allemaal nogal simpel. Er is weinig animatie en de bewegingen van de karakters zijn nogal beperkt. In de 3D omgevingen zit gelukkig wel beweging, maar helaas niet in de mooie 2D afbeeldingen van de omgevingen. Het water beweegt wel in 3D maar staat stil in 2D. Wat beweging had het toch wat levendiger gemaakt, het is echter voor het zoeken naar aanwijzingen minder geschikt. Er zitten twee foutjes in de graphics. Zo ligt er een potlood dat breekt, vervolgens kom je terug en is het potlood weer helemaal heel. Verder pak je iets uit een kist en wanneer je vervolgens opnieuw in de kist kijkt, ligt het er nog steeds.

Muziek
Er wordt niet gesproken in de game. Tijdens de gesprekken, wordt er gebruik gemaakt van piepjes als er iemand praat en soms hoor je een ping als er iets belangrijks gebeurt of gezegd wordt.

De muziek is erg mooi, er zijn verschillende deuntjes die goed bij de sfeer van het verhaal en het spel passen. De deuntjes vervelen ook geen moment en lijken zich ook niet vaak te herhalen. Verder zijn er nog achtergrondgeluiden die je in het spel hoort. Zo is er het fluiten van de vogels in het bos, het geluid van het water aan de kust, het geluid van je voetstappen op een houten vloer en een stenen vloer. Dit alles samen maakt het geluid erg prettig om naar te luisteren. Het is echter nergens echt bijzonder of wereldschokkend. Maar het is dik in orde.


Conclusie:
Verhaal: Het verhaal is interessant en je verkrijgt een schat aan informatie wat het erg boeiend maakt. Jammer genoeg is het wel te kort, te lineair en zitten er een paar opvallende fouten in. Bovendien kan je voor de vader moeilijk sympathie opwekken en voor de slechterik is het juist het omgekeerde. Het einde wordt uit de lucht gegrepen en de manier waarop het geheim uit de doeken wordt gedaan (met een quiz) is erg slecht. Dat is jammer want het trekt het cijfer behoorlijk naar benenden. Een 6,5 omdat het verhaal wel erg interessant is.
Gameplay: Het spel kan je spelen met de normale toetsen of met de touchscreen. Dit laatste werkt gewoon erg prettig. De stylus dient als een vervanger van de muis en samen met het tweede scherm kan je je eigenlijk niet voorstellen hoe je het spel anders zou kunnen spelen. De interface van het spel zelf is erg eenvoudig een paar eenvoudige knoppen waarbij het gelijk duidelijk is, wat de bedoeling is. Ook bij de puzzels die je met behulp van het touchscreen of de microfoon op moet lossen, is het gelijk duidelijk wat je moet doen. Het zit erg goed in elkaar. Een 8,0.
Puzzels: De puzzels zijn in principe prima in orde. Veel inventory puzzels en puzzels waarbij je gebruik maakt van de functies van de DS en de DAS (de DS van Ashley.) Verder zijn er ook nog wat actie puzzels, die op zich prima in elkaar zitten. Alleen de gooi puzzels zijn minder en werken niet echt goed. Jammer genoeg is het allemaal wat te simpel en echt moeilijk wordt het nergens. De quiz die aan het eind van ieder hoofdstuk komt slaat eigenlijk nergens op. Deze negatieve punten zorgen voor een 7. Anders was het zeker hoger geweest.
Graphics: De graphics zien er erg goed uit. Het 3D ziet er goed uit en de 2D afbeeldingen zijn prachtig. Echter zijn de 2D afbeeldingen statisch en is het 3D in close-up hoekig en heeft duidelijk een te kort aan polygonen. Maar het werkt perfect. Ook de karakters zien er goed uit, maar veel beweging zit er niet in. De monden en ogen bewegen en daar blijft het bij. Ook het aantal uitdrukkingen van emoties zijn nogal beperkt. Desondanks zien de graphics er erg goed uit, een 8.
Muziek: De muziek is goed. Ze passen prima bij de sfeer en de beelden van het spel en ook de geluidseffecten zijn dik in orde. Ik vond het vooral erg leuk om te horen dat het lopen op hout een ander geluid met zich meebrengt dan op steen. Leuk dat ze daar aan gedacht hebben. Toch is het allemaal nogal normaaltjes en wordt het nergens echt bijzonder. Maar een nette 7,5.
Eindconclusie: Het verhaal is erg interessant, het gebruik van de stylus is ideaal en het spel maakt optimaal gebruik van de twee schermen, de touchscreen en de microfoon. Daarnaast ziet het spel er goed uit en is de muziek ook gewoon goed. Ook de puzzels zijn leuk om te doen en maken goed gebruik van de nieuwe functionaliteit van de DS.

Maar nu de negatieve dingen. Het spel is erg kort, de puzzels zijn te makkelijk, de muziek is een beetje normaaltjes (maar wel goed) en de 2D graphics en de karakters zijn mooi, maar te simpel en statisch. De 3D graphics zien er ook goed uit, maar zijn in close-up te hoekig. Dat het spel erg kort is en de puzzels te simpel zijn, trekt het cijfer omlaag. Maar toch een zeer verdiende 7.

blog comments powered by Disqus