Home > Reviews > Hotel Dusk: Room 215



Hotel Dusk: Room 215

Intro
Cing, een klein Japanse game studio, maakte met Another Code hun eerste adventure voor de Nintendo DS. Het spel kreeg over het algemeen goede kritieken en Hotel Dusk: Room 215 is hun tweede adventure. De Nintendo DS moet beet gehouden worden als een boek om het spel te kunnen spelen.

Verhaal
Kyle Hyde is een ex-politieagent met een tragisch verleden. Hij heeft zijn eigen partner, Brian Bradley, neergeschoten nadat deze vertrouwelijke politiegegevens doorgespeeld had aan een misdaad organistatie waarvoor hij undercover was. Zijn lichaam was echter nooit gevonden en een corrupte agent wilde men zo stil mogelijk houden. De politie stopte het dus in de doofpot en verwachtte dat Kyle het ook zou vergeten. Kyle gaat hier echter niet mee akkoord en levert zijn penning en zijn wapen in om zelf op zoek te gaan naar Bradley. Hij is nu een verkoper voor een klein bedrijf genaamd Red Crown. Ed, de baas van het bedrijf, is een vriend van Kyle's vader en zelf ook een voormalig agent. Hij is één van de weinigen die van Bradley afweet. Behalve verkoop, doet Ed ook nog wat ernaast. Soms wil een klant dat er dingen gevonden moeten worden, die eigenlijk beter verborgen hadden kunnen blijven. Op 28 december 1979 krijgt Kyle zo'n opdracht van Ed. Hij moet naar een klein hotel genaamd Hotel Dusk waar hij moet wachten tot hij alle informatie ontvangt.

Het verhaal is geweldig. De personages zijn heel erg goed uitgewerkt, boeiend en erg interessant. Het zijn gewoon normale mensen met een verleden. Dit verleden zou iedereen zomaar mee kunnen maken. Dit maakt ze erg geloofwaardig en je voelt met ze mee. Hierdoor wordt de rest van het verhaal ook geloofwaardig, overtuigend en realistisch. Er wordt rustig de tijd genomen om alle facetten van het verhaal te vertellen en de karakters te ontwikkelen. Ondanks dat je erg veel moet lezen verveelt het nergens omdat je gewoon telkens wilt weten hoe het verder gaat. De dialogen, waar het spel dus vooral om draait, zijn ook gewoon erg goed geschreven. Het is normale spreektaal met wat slang er doorheen. Hierdoor klinkt het realistisch en dat is verfrissend. Ook de dingen die Kyle zelf zegt zijn erg goed. Van sarcastisch opmerkingen tot de opmerkingen over objecten die hij tegenkomt in het hotel. Dus als hij bijvoorbeeld op een gesloten deur klopt zegt die bijna elke keer wat anders. Dit is lekker afwisselend en houdt het interessant.

Het einde is ook goed. In tegenstelling tot Another Code komt het einde hier niet uit de lucht vallen en worden alle verhaallijnen netjes afgewerkt. Er zijn nog mogelijkheden tot meerdere eindes. Dit wordt vooral bepaald door de antwoorden die je geeft op andere personages. Als een antwoord ze niet bevalt kleuren ze rood en dat kan gevolgen hebben voor het einde van het verhaal. Een verkeerd antwoord op een vraag, kan er overigens ook voor zorgen dat je spel over gaat. Nadat je het spel uitgespeeld heb, veranderen er ook wat dingen gedurende de tweede keer dat je het spel doorspeelt, vergelijkbaar met Another Code. Een ander punt wat ze helaas ook uit Another Code overgenomen hebben zijn de irritante vragenrondjes aan het einde van ieder hoofdstuk. Het is niet leuk, te makkelijk en het voegt verder niets toe aan het spel. Beetje een nutteloze toevoeging.

Gameplay
Het spel kan volledig met de stylus worden gespeeld en het werkt gewoon heel erg prettig. Je houdt de DS beet als een soort boek (zoals ook met bijvoorbeeld Brain Training). Hierdoor kan je overal goed bij op het touch screen. Daar doe je alles. Als eerste het besturen van het personage. Je ziet een soort plattegrond van bovenaf. Jij bent een rood rondje met een pijltje. Met je touch screen bestuur je het pijltje en dus je personage de kamers rond. Op het andere scherm zie je dan vanuit het eerste perspectief de kamer in 3D. Dit ziet er gewoon goed uit en werkt erg prettig. Tijdens het lopen zie je onderin het touch screen vier knoppen. De eerste is een deur. Als je in de buurt van een deur komt, gaat deze knop knipperen. Als je deze dan aantikt, krijg je een close up van de deur te zien en kan je verder bepalen wat je gaat doen. Kloppen of gewoon de knop proberen om te draaien. In de deur modus zie je dan ook weer drie knoppen. Een kladblok waar je zelf aantekeningen in op moet schrijven, een inventory tas en een terugknop. Als je een persoon tegen komt, licht de tweede knop op. Dit is een poppetje en dan begin je een gesprek. De derde knop is het vergrootglas. Deze licht op als je in de buurt van objecten komt die je nader kan inspecteren. Het wordt je erg gemakkelijk gemaakt om voorwerpen te bekijken, omdat ze namelijk fel oranje oplichten als je met je stylus erover heen beweegt. Je ziet in close up ook een soort slider balk. Hiermee kan je een bepaald gedeelte van een kamer van verschillende kanten bekijken en zo voorwerpen beter bereiken. De vierde knop is het menu. Je kan meer informatie over karkters en voorwerpen vinden, je kladblok bereiken, een spel laden en opslaan en meer zaken als bijvoorbeeld een plattegrond van het hotel. In principe spreken de knoppen gewoon voor zich en werkt het erg natuurlijk.

Gesprekken zijn ook vrij eenvoudig. Als je naar het volgende stukje tekst moet, kan je het pijlje onder in beeld aan tikken. Dit is vrij klein maar omdat je de DS als een boek beethoudt, kun je ook drukken op de vierpuntdruk toets. Dit werkt misschien net iets lekkerder omdat je de knop ook echt los moet laten en dan weer in moet drukken. Het touch screen is wellicht net iets te gevoelig en soms kan het gebeuren dat je een regel hierdoor mist. Tijdens gesprekken kan er gele driehoek met een wijzend handje verschijnen. Als je dit aanraakt verschijnen er een aantal gespreksopties waaruit je kan kiezen om het personage verder te ondervragen.

Als laatste nog even de puzzels. Dit verschilt niet veel van de andere delen van de gameplay. Er gaat een soort draaikolk aan vooraf en je moet dan voorwerpen aanraken of krassen over het touchscreen. Op deze manier kan je voorwerpen manipuleren en gebruiken. Het werkt allemaal gewoon erg makkelijk. Ik stuitte op één probleem tegen het einde van het spel. Je moet dan echte over een hotspot lopen die nogal klein en onlogisch geplaatst is. Als je er niet precies overheen loopt, mis je de hotspot en kan je echt vast lopen. Ik ontdekte het dan ook per toeval.

Puzzels
Net als bij het verhaal, zijn de puzzels ook realistisch en logisch. Het zijn voornamelijk puzzels in de trant van: gebruik object A op object B om C te kunnen doen. Natuurlijk wordt hier goed gebruik van gemaakt van het touchscreen van de DS. Het eerste wat je bijvoorbeeld moet doen, is de manager roepen. Dit doe je door drie keer de bel aan te tikken met de stylus. En er zijn er meer van dit soort leuke dingen. Echte hersenkrakers hoef je niet echt te verwachten. Alleen op het einde moet je even goed nadenken. Dit overigens niet zonder druk, want je kunt doodgaan.

Een ander deel van de puzzels zijn de gesprekken. Om de geheimen te ontdekken, moet je vragen van de andere personages beantwoorden. Een fout antwoord betekend game over. De meeste zijn vrij logisch, maar er zitten jammer genoeg ook een paar onlogische bij. Het is dan ook vooral trail-and-error.

Graphics
De plattegrond is simpel en eenvoudig. Tijdens de besturing zie je dan op het andere scherm in 3D vanuit de eerste perspectief de kamer. Het ziet er goed uit, werkt erg soepel en is sfeervol. Er zit zelfs animatie in verwerkt en een aantal mooie lichteffecten. Het enige wat jammer is, is dat de 3D objecten er wat kartelig uitzien zonder al te veel details, maar het werkt uitstekend en het ziet er verder gewoon goed uit. Een ander vreemd punt is als je een personage tijdens het lopen tegenkomt. Als hij bijvoorbeeld met zijn rug naar me toe staat, en ik draai een rondje om hem heen, zie ik nog steeds zijn rug. Dit ziet er nogal vreemd uit.

De karakters en de cutscene's zijn volledig getekend. Het lijkt een beetje of ze aan het schetsen zijn geweest, maar het niet afgemaakt hebben. Tijdens de cutscene's is bijvoorbeeld de lucht maar voor de helft afgemaakt. De karakters zijn ook helemaal in het zwart/wit en voortdurend in beweging. Grote vlakken zijn geaccentueerd en die streeptjes bewegen voortdurend. Hierdoor wordt het nooit saai om naar te kijken. Het enige wat jammer is, is één van de gelaatsuitdrukkingen van Kyle Hyde. Hij heeft een irritante, zelfingenomen glimlach die echt niet bij hem past. Daar hadden ze beter een andere gelaatsuitdrukking voor kunnen maken. Maar verder heb ik over de personages niets te klagen. Ze zien er gewoon geweldig uit en net als bij het verhaal voelen ze echt aan als normale mensen en dit verhoogt de geloofwaardigheid en het realisme van de personages en het verhaal. Jammer genoeg is lipsynch niet mogelijk omdat er niet in het spel gesproken wordt, maar dat zou het helemaal afgemaakt hebben.

Muziek
De muziek is prachtig. Erg sfeervol, veel verschillende nummers en er zitten een paar hele mooie tussen. Enige probleem wat ik er eigenlijk mee had, is dat sommige nummers niet pasten bij het indrukwekkende en trieste verhaal dat verteld werd. Neemt niet weg dat het nog steeds een genot was om naar te luisteren.

Stemmen zitten er niet in. Er wordt gebruik gemaakt van ondertiteling en piepjes. Als er iets belangrijks gemeldt wordt, stopt de muziek en hoor je een ping. Op zich is het jammer dat er geen gebruik gemaakt wordt van voice acting, anderzijds werkt dit prima en is het makkelijk om te skippen door stukken tekst. Bovendien zouden slechte stemmen ook veel kunnen verpesten.


Conclusie:
Verhaal: Het verhaal is dus geweldig. Uitgebreid, lang, interessant, boeiend met geweldige realistische en geloofwaardige karakters. Dat ze de nutteloze vragenrondjes overgenomen hebben uit Another Code vergeef ik ze.
Gameplay: Het wordt volledig met de stylus bestuurd en werkt gewoon erg prettig. Jammer dat het voeren van de gesprekken soms wat lastig is en een hotspot nogal onlogisch geplaatst en klein is.
Puzzels: Leuke, realistische en logische inventory-achtige puzzels waarbij goed gebruik gemaakt wordt van het touchscreen. De gesprekspuzzels zijn wat minder logisch en dan wordt het jammer genoeg vooral trial-and-error.
Graphics: De graphics zijn erg mooi. Ondanks dat de 3D objecten er wat kartelig uitzien en niet al te gedetaileerd zijn, ziet het er nog steeds erg goed en soepeltjes uit. De personages zien er helemaal geweldig uit. Een paar minpuntjes trekken het naar een dikke 8.
Muziek: Muziek is erg goed, sfeervol en gevarieerd. Soms past het alleen niet bij het verhaal dat verteld wordt. Verder zijn er geen stemmen maar piepjes.
Eindconclusie: Het is een heerlijke adventure met een geweldig verhaal, mooie graphics, leuke puzzels en goede muziek. Het is gewoon een lekker lange adventure. Persoonlijk had ik het wat leuker gevonden als er wat meer echte puzzels in zouden zitten. Zit sterk te dubben tussen een 8 en een 8,5. Dat er te weinig echte puzzels zijn en soms onlogische gespek puzzels in zitten maakt het cijfer een dikke 8.
blog comments powered by Disqus