Home > Reviews > Phoenix Wright: Ace Attorney - Justice For All



Phoenix Wright: Ace Attorney - Justice For All

Intro
Gyakuten Saiban: Yomigaeru Gyakuten...

OBJECTION... ... ...Edelachtbare, ik heb een sterk gevoel van déjà vu...

Hmm. Reviewer, uw reactie.

Ja edelachtbare, dat gevoel heb ik ook. Geef me een kans om het uit te leggen.

Hmm. Objection afgewezen, gaat u verder reviewer.

Dank u edelachtbare. Gyakuten Saiban: Yomigaeru Gyakuten is de Japanse titel voor Phoenix Wright: Ace Attorney. Phoenix Wright keert terug naar de DS voor zijn tweede avontuur na het onverwachte grote succes van het eerste deel. Dit is een bewerkte versie van Gyakuten Saiban 2 die eerder in Japan voor de Game Boy Advance en de PC verscheen. En met dat edelachtbare, besluit ik mijn openingsstatement en begin ik graag de review.

Verhaal
Net als in het eerste deel speel je Phoenix Wright. Een jonge, ambitieuze advocaat die nog steeds ongeslagen is. Het spel bestaat uit vier zaken en de eerste zaak is eigenlijk een korte tutorial. Je wordt knock-out geslagen en verliest je geheugen. Je moet alles dus weer opnieuw leren. Je kan echter niet rustig aan doen, want je moet een cliënt verdedigen die verdacht wordt van moord. Dat er na de tutorial maar drie zaken overblijven, betekent niet dat je snel met deze adventure klaar bent. De overige zaken zijn zeer uitgebreid, dus je bent zeker wel een tijdje zoet eer de credits over het scherm rollen.

Het verhaal is, net als het eerste deel, zeer lineair. Je moet eerst alles verzamelen en met iedereen praten, eer je verder kunt naar de rechtszaak. Ook daar verloopt alles heel lineair. Als je moet kiezen uit een tekstoptie, kom je bijna altijd automatisch op het juiste pad terecht, welke optie je ook kiest. Als je echter verkeerd bewijs laat zien, kan het wel snel afgelopen met je zijn.

Maar het verhaal is wel weer de grootste attractie van het spel. Voor fans van het eerste deel is het een feest van herkenning met de vele bekende personages die terugkeren. Alleen jammer dat Larry Butz nergens wordt genoemd. Er zijn ook weer genoeg nieuwe personages die je gelijk in je armen sluit. Vooral de kleine Pearl is schattig en de nieuwe aanklaagster is met haar zweep een enorme kreng. De humor is ook niet vergeten in dit deel, de cynische opmerkingen van Phoenix zijn weer geweldig en de grappige situaties zorgen weer voor voldoende plezier.

Jammer genoeg is het verhaal niet altijd even logisch en zeker in de rechtszaal komt de oplossing vaak via trail-and-error. Bij de ene zaak wist ik al vanaf het begin wie de dader was en hoe die het gedaan had, in een andere zaak was ik net zo geschokt door de twist en wendingen als de anderen in de rechtszaak. Het spel is ook niet zo duidelijk bij het presenteren van bewijs. Als je bijvoorbeeld een object laat zien, wordt het afgewezen, maar als je een foto laat zien met het object erin, wordt het wel geaccepteerd. Dit kan nogal eens vervelend zijn.

Gameplay
Ook in dit deel kun je het spel volledig met het touchscreen besturen of met de normale toetsen. Natuurlijk werkt het touchscreen net als een muis op de PC en dat werkt dan ook het prettigst. Net als in het eerste deel vindt op het bovenste scherm alle actie plaats en kun je op het onderste scherm het spel besturen. Tijdens het adventure gedeelte zijn er de Examine, Move, Talk en Present knoppen aanwezig waarmee je kunt praten met personages, dingen die je aanwijst op het touchscreen kunt onderzoeken en naar een andere locatie kunt gaan.

Ook in de rechtbank gaat het weer hetzelfde. Met de grote pijl scroll je door de verklaringen van de getuigen heen, met de Press knop kun je druk uitoefenen en met de Present knop kun je bewijs uitkiezen om onder de neus van de getuige te wrijven. Er is ook weer de mogelijkheid om in combinatie met de Y knop, Objection, Hold It of Take That te roepen, maar in de prakijk is het makkelijk om gewoon met de stylus op de knop te tikken. Het zorgt ook voor minder vreemde blikken in de trein of bus. Verder moet je ook hier weer dingen op een kaart of foto aanwijzen. In feite is er aan de gameplay dus weinig veranderd in vergelijking met het eerste deel. Alleen zijn de DS specifieke dingen uit de laatste zaak van het eerste deel weggelaten. Dus ook dit keer geen 3D inventory.

Puzzels
Ook in dit deel zijn er niet echt puzzels. Tijdens het adventure gedeelte is het vooral het onderzoeken van het plaats delict, verzamelen van het bewijs en het ondervragen van getuigen en andere personages. Een toevoeging aan het tweede deel is de Psych lock. Als personages tijdens je ondervragingen, geheimen hebben, wordt het beeld zwart en verschijnen er kettingen en sloten om de personages heen. Ze vertellen de waarheid pas, als je het juiste bewijs laat zien. Als je iets fout doet, kun je een gedeelte van je levensbalk verliezen, maar als je de Psych lock volledig afgebroken hebt, wordt deze vanzelf voor een groot gedeelte aangevuld. Het is dus bijna hetzelfde als het kraken van de personages in de rechtzaak. Maar van de leuke extra's uit de laatste zaak van het eerste deel is niets over. Naar vingerafdrukken hoef je niet te zoeken en hetzelfde geldt voor bloed. De enige leuke extra is het zoeken van een kamer naar een afluisterapparaat. Dit gebeurt echter maar één keer en dat is erg jammer.

In het rechtszaakgedeelte is er ook niet veel verandert wat puzzels betreft. Het is vooral luisteren naar getuigenverklaringen, de leugens filteren van de waarheid en hun leugens met keihard bewijs aan het licht brengen. Laat je echter verkeerd bewijs zijn, dan verlies je een gedeelte van je levensbalk. In het eerste deel had je 5 uitroeptekens en nu een levensbalk. Sommige vragen wegen zwaarder dan andere en je kunt zelfs met één verkeerd antwoord of bewijs je hele levensbalk verliezen. Maar verder valt er ook in de rechtzaak niets te beleven wat puzzels betreft. Soms moet je weleens wat aanwijzen op een kaart of foto, maar daar blijft het wel zo'n beetje bij.

Graphics
De graphics zijn nagenoeg identiek aan het eerste deel. Simpel, maar doeltreffend met een typische anime stijl. De personages zijn allemaal weer goed uitgewerkt en sommige personages die terugkeren, hebben een extra uitdrukking erbij gekregen en sommige zijn van kleding verwisseld. De nieuwe personages zien er ook goed uit. Ze hebben verschillende uitdrukking en als je hun leugens op het spoor ben, zie je ze zenuwachtiger worden en dit is gewoon weer erg goed uitgewerkt.

De achtergronden zien er ook weer erg goed uit. Vooral de nieuwe locaties zijn geweldig. Jammer alleen dat ze niet meer aandacht besteed hebben aan de oudere locaties. Die hadden ze ook wel een beetje aan mogen passen, maar dat neemt niet weg dat het er nog steeds erg mooi en gedetailleerd uit ziet.

Dan de objecten in je inventory. Net als het eerste deel passen ze qua stijl goed bij de rest van het spel. Alleen is het jammer dat de inventory uit de laatste zaak niet terugkeert. Er zijn dit keer geen 3D objecten die je moet onderzoeken met je stylus naar aanwijzingen.

Ook de wat negatievere punten blijven staan. Zo is er weinig tot geen animatie in de achtergronden. Dit is goed voor het zoeken naar aanwijzingen, maar zeker in de gesprekken kan het soms wat saai worden. Ieder hoofdstuk start met een filmpje en die zien er gewoon goed uit. Maar echt spectaculair worden de graphics nergens. Dat heeft dit spel echter ook niet nodig. De graphics zijn simpel maar doeltreffend en erg effectief.

Muziek
De muziek was in het eerste deel de reden dat het spel in de rechtzaak zo spectaculair was en veel vaart had. Het was gewoon kicken om de tegenstander te kraken en dan de muziek te horen versnellen. Dit gaf zo'n lekker gevoel, dat het voor mij één van de sterkste punten van het eerste deel was.

Ik was dan ook onaangenaam verrast toen bleek dat ze het muziek in de rechtbank veranderd hebben. Dit hadden ze beter niet kunnen doen, want het haalde de vaart en spanning uit de ondervraging. Niet dat de muziek die nu gebruikt wordt slecht is, het zijn nog steeds prettige deuntjes en een groot aantal komen ook uit het eerste deel, maar het is verder geen integraal onderdeel meer van het spel en dat is erg jammer. Verder vliegen de OBJECTION's, TAKE THAT's en HOLD IT's door de lucht, over en weer en de stemmen zijn weer even goed als het eerste deel. De enige nieuwe stem is die van een vrouwelijke aanklaagster en die stem past goed bij haar.


Conclusie:
Verhaal: Het verhaal is opnieuw het sterkste deel van het spel. Het is goed geschreven, spannend, vol humor met een prachtige kleurrijke cast aan personages. Deze zijn goed uitgewerkt, hebben diepgang en de chemie tussen elkaar is erg goed en zorgt voor veel komische situaties. Het verhaal is wel erg lineair, maar is erg boeiend met een aantal onverwachte twists en wendingen. Opnieuw een 9.
Gameplay: De gameplay is nagenoeg identiek aan het eerste deel. Het touchscreen werkt weer heerlijk en er is niets verandert. Ze hebben alleen de DS specifieke dingen uit het eerste deel weggelaten (de 3D inventory, het zoeken naar vingerafdrukken en bloedvlekken). Maar op dat belangrijke punt na werkt het gewoon ideaal. Een 7,5.
Puzzels: Het is net als het eerste deel voornamelijk een text adventure. Dus veel puzzels zijn er niet. Helaas hebben ze de leuke dingen uit de laatste zaak van het eerste verwijderd, daardoor een 7.
Graphics: De graphics zijn weer simpel en uiterst doeltreffend. De omgevingen zien er goed en gedetailleerd uit maar jammer dat ze de oude locaties niet wat aangepast hebben. De personages zien er ook weer even goed uit en hebben er zelfs een uitdrukking bij gekregen. Maar het is nog steeds bijna hetzelfde als het eerste deel en daar was ook weinig mis mee. Het is allemaal statisch en de 3D inventory uit het eerste deel is verdwenen. Nog steeds een dikke 8.
Muziek: De muziek is ook nog steeds in orde. Het zijn simpele deuntjes, grotendeels uit het eerste spel, maar het klinkt nog steeds erg lekker. Jammer alleen dat ze er dit keer geen integraal onderdeel van het spel van gemaakt hebben. Het haalt het spektakel en de vaart uit het rechtbank gedeelte. De stemmen zijn wel weer goed. Een 8.
Eindconclusie: Bij het eerste deel zat ik te twijfelen tussen een 8,5 en een 9. Dit kwam vooral omdat het gebruik van muziek en het kraken van de getuigen gewoon kicken was. Nu de muziek veranderd is en ze de DS specifieke dingen eruit gelaten hebben, zit ik te twijfelen tussen een 7,5 en een 8. Maar uiteindelijk ga ik voor de 8. Ik kan het spel het beste samenvatten als deel 1 met een andere verhaal, mindere muziek in de rechtbank en zonder de zaak die speciaal voor de DS gemaakt is. Hierdoor zijn een aantal dingen vervallen die ik veel liever terug had gezien in het hele spel.

Er valt gelukkig nog wel genoeg te beleven. Een geweldig verhaal, prachtige personages en mooie graphics. Een goede 8 en ik kijk uit naar een derde deel.

blog comments powered by Disqus