Home > Reviews > Machinarium



Machinarium

Intro
Amanita Design is een ontwerpstudio die vooral bekend is geworden met de spellen Samorost. Deze vreemde (korte en gedeeltelijk gratis) adventures blonken vooral uit door de mooie graphics en de innovatieve puzzels. Sinds drie jaar is Amanita Designs nu bezig met Machinarium, een spel waar velen lang naar hebben uitgekeken. Na het krijgen van verschillende indie awards waren de verwachtingen hoog gespannen. In deze review lees je of ze deze ook hebben kunnen inlossen.

Verhaal
Het verhaal gaat over een robotje dat het slachtoffer is van gemene robotpestkoppen, deze pestkoppen trappen zijn zandkasteeltjes stuk en terroriseren hem en zijn vriendjes onophoudelijk. Nadat het robotje hardhandig op een vuilinisbelt gedumpt wordt en zichzelf bij elkaar geraapt heeft gaat hij direct terug naar het gebouw waar de pestkoppen zich bevinden. Waarom hij zo graag terugwil zal ik niet verklappen omdat dan de hele verhaallijn bekend wordt.

De robots zijn leuk neergezet en hebben elk een eigen karakter. Gedurende het spel ontdek je dat de robots ook gevoelens kunnen hebben en andere robots kunnen kwetsen. Het gebrek aan uitleg prikkelt tot doorspelen, en tussen de puzzels door ontvouwt zich een verhaal in de vorm van kleine, getekende gedachtewolkjes dat meer en meer motiveert om door te blijven spelen. Hierdoor is het spel niet ontzettend diepgaand, maar blijft het zeker boeien. Een klein minpuntje is dat je aan het eind van het spel lekker bezig bent en dan het spel opeens afgelopen is. Het eindfilmpje is erg kort waardoor je eigenlijk wacht op meer.

Gameplay
Bij veel adventurespellen vraag je je af waar de hoofdpersoon zijn verzamelde artikelen in bewaart. Bij Machinarium is hier een leuke oplossing voor bedacht. Ze worden gewoon ingeslikt en als je een item nodig hebt haal je het gewoon uit je buik.

Het spel is gemaakt in Flash en dat heeft één kleine beperking, de rechter muisknop heeft geen doel in het spel. Dit kan storend werken. Je pakt bijvoorbeeld een item en probeert het ergens op en als dat niet lukt klikt de gemiddelde avonturier automatisch op de rechtermuisknop om het item weer terug te plaatsen. Dit kan hier niet, je moet het telkens weer naar boven slepen en daar met de linkermuisknop terugleggen. Je kunt ook alleen items oppakken die binnen het bereik van de armpjes van de robot komen, indien het item te ver wegligt zal de muis deze niet als hotspot opmerken.

Verder is op de besturing niks aan te merken. Alles werkt vlekkeloos, zowel de besturing als de beeldovergang lopen soepel en goed in elkaar over.

Puzzels
De puzzels zijn op te delen in twee categorieën. In de eerste plaats zijn er kleine minigames waar je je met logica en geluk doorheen moet wostelen. Veel mensen hebben hier moeite mee. Zo komt er gedurende het spel de klassieker "5 op een rij" langs en deze is vrij pittig om te verslaan. Zelf had ik het geluk dat ik de computer binnen enkele keren verslagen had, maar op het forum las ik dat sommige mensen er nachtmerries van hebben. Het probleem is dat je de minigames moet uitspelen om het spel uit te kunnen spelen.

De tweede categorie puzzels zijn typische inventory puzzels. Dit zijn de in adventure bekende pak- en combineerpuzzels. Veel van deze puzzels zijn erg leuk bedacht en erg origineel. De meeste puzzels beperken zich tot een enkel scherm, waardoor je gelukkig niet te veel heen en weer hoeft te lopen. De puzzels zijn over het algemeen met een beetje logica en denkwerk prima op te lossen.

Applausje voor het gebruikte hintsysteem. Indien je een bepaalde puzzel niet kunt maken, of vast komt te zitten is het mogelijk een tip op te vragen. Door op het lampje te klikken, boven in het menu, krijg je een tip in de vorm van een tekstballonnetje dat je meestal een nieuw licht op de puzzel doet werpen door een gedeelte van de oplossing te tonen.

Indien het oplossen van de puzzel vervolgens nog niet lukt, is het mogelijk een uitgebreide oplossing op te roepen door het boek te openen. In dit boek staat duidelijk omschreven in stripvorm hoe het bijbehorende venster opgelost kan worden. Om dit boek te openen moet wederom een minigame gespeeld worden die ditmaal helemaal niets met een adventure te maken heeft (schiet alle spinnen dood die de doorgang naar het sleutelgat blokkeren). Zelf ben ik niet zo gecharmeerd van deze oplossing, maar als je echt vastzit speel je dit behendigheidsspelletje zo uit en wordt de puzzel duidelijk uitgelegd.

Graphics
De achtergronden zijn zoals we van Amanita Design gewend zijn weer erg mooi. Alle achtergronden zijn handgetekend met veel oog voor detail. Soms als je doelloos met de muis rondzoekt om een hint te vinden, vliegt er opeens een vogeltje omhoog, of kruipt er een insect weg. Dit geeft veel sfeer en het spel net dat beetje extra om er het stempel goed op te drukken. De kleuren in de wereld zijn een beetje grauw, maar dat is logisch in een voornamelijk metalen wereld.

De robots zijn ook mooi getekend en vormen samen met de achtergronden een compleet plaatje.

Muziek
De muziek is gemaakt door Tomas Dvorak. Hij is ook verantwoordelijk voor de muziek in de beide delen van Samorost. De muziek past perfect bij het spel een geeft het spel de juiste sfeer. Aan alle details is gedacht door o.a. geluiden toe te voegen van piepende scharnieren en rammelende robots.

Gedurende het spel wordt niet gepraat, maar dit is absoluut geen minpunt. Ik vind het zelf zelfs wel een pluspunt dat er niet ellenlange conversaties worden gevoerd.

Een leuke extra: als je het spel via de site digitaal bestelt krijg je ook een link met de muziek die gedurende het spel afgespeeld wordt en dit is best leuk om soms naar te luisteren.


Conclusie:
Verhaal: Duidelijk verhaal en een ietswat abrubt einde. Het ene moment ben je nog lekker aan het spelen en opeens is het spel dan afgelopen, ook het eindfimpje is mijns inziens wat kort.
Gameplay: Duidelijk point and click systeem. Wat wel wennen was, was dat niet alle aanklikbare plekken meteen aan te klikken zijn. Er is maar een beperkt gedeelte rondom het hoofdpersoon dat aanklikbaar is. Dit maakt het spel wel uitdagender. Verder wordt door het gebruik van Flash de rechtermuisknop onbruikbaar voor het spel. Hier heb ik gedurende het spel niet aan kunnen wennen.
Puzzels: Leuke puzzels die over het algemeen ook erg logisch zijn. De verplichte minigames zullen menig adventureliefhebber tegen de haren instrijken.
Graphics: Ieder scherm is een een nieuw schilderij met veel oog voor detail, waar je even de tijd voor moet nemen om naar te kijken om de sfeer van het spel te proeven. Erg mooie graphics.
Muziek: Goede muziek en achtergrondgeluiden die een perfecte sfeer scheppen.
Eindconclusie: Een heel prettig, goed spel met uitdagende puzzels en mooie graphics. Dit alles ondersteund door subliem geluid. Ondanks de kleine minpuntjes is dit spel zeker de moeite waard! Speel de demo op de website van de ontwikkelaars en ik weet zeker dat je verkocht zult zijn door de adembenemende sfeer die dit spel uitademt!
blog comments powered by Disqus